loading...

انجمن نویسندگان و شاعران ایران (انوشا)

انوشا با هدف همدلی و همزبانی و همکاری شاعران این سرزمین بنا شده است و فقط یک وبلاگ ادبی است

بازدید : 144
شنبه 9 خرداد 1399 زمان : 0:36

ساقه‌‌‌ای بودم بدون سایه گاه خستگی
قوت من نامهربانی بود همراهِ هراس

باد بود آن شب که دیو فاجعه بیدار شد
با تکان ِماه در آغوش ِرود
برق افتاد از نگاه ِتیز داس

آمد او آهسته آهسته مرا
در پناه سایه‌ی تاریک خود
از گلویم چید و برد...!

خرمن موی مرا ... او جایِ باد
دستِ داسِ خون چکانِ غیرتی مبهم سپرد...!

سپیده طالبی

سال گذشته در تاریخ 98-7-5 با شنیدن داستانی این شعر کوتاه سروده شد و با کمال تاسف و تعجب بخاطر وقوع این فاجعه ، با انجام اصلاحاتی اندک آنرا تقدیم دخترانی از سرزمینم می‌نمایم که در آرزوی آرامش و امنیت هستند.


موضوعات مرتبط: شعر نو ، نیمایی
برچسب‌ها: شعر نو

اینم شانس مایه ۲
نظرات این مطلب

تعداد صفحات : 4

آمار سایت
  • کل مطالب :
  • کل نظرات :
  • افراد آنلاین :
  • تعداد اعضا :
  • بازدید امروز :
  • بازدید کننده امروز :
  • باردید دیروز :
  • بازدید کننده دیروز :
  • گوگل امروز :
  • گوگل دیروز :
  • بازدید هفته :
  • بازدید ماه :
  • بازدید سال :
  • بازدید کلی :